mam ochotę zrobić obecnie coś bardziej konstruktywnego, niż monotonne przeglądanie tumblr'a i innych tego typu stron. ale jestem zmęczona po ponad 7 w szkole, 2h basenu, 2 odcinkach House'a i oglądaniu filmu z rodzicami. na rysowanie jest za ciemno, bo inaczej obudziłabym wszystkich, opowiadania w tym momencie nie chce mi się pisać, mimo iż mam pomysły, następny film chyba sobie odpuszczę. mogłabym odpowiedzieć na wiadomości i napisać komentarze, bo znów zalegam, ale jest to chyba obecnie najmniej ważną rzeczą w moim grafiku. może poszukam dobrego gatunkowo yaoi [to zajmuje sporo czasu, patrząc na moje wygórowane standardy], obejrzę kolejny odcinek anime zalegającego na mojej liście, napiszę do kogoś, pobawię się w photoshopie lub pójdę spać. i tak mam zamiar jutro odsypiać cały ten tydzień, więc jeśli ktoś zacnie postanowi mnie obudzić z jakiegoś iście bezsensownego powodu, to obiecuję, że jego zdrowie jak i stan psychiczny znacznie się pogorszy.

gdy patrzę na rdzenne zachowania tutejszej ludności, to marzę jedynie o szybkiej ewakuacji z terenów na których przyszło mi mieszkać, wliczając w to zerwanie kontaktów ze wszystkimi osobami, które dalej widzą tu swoją przyszłość. brak przywiązania do miejsca zamieszkania jest u mnie bardzo ceniony. cóż... jak na razie zaobserwowałam to u garstki osób, które i tak uważane są za te 'nie stąd'. powodzenia dla X tysięcy mieszkańców ziemi "śląska cieszyńskiego" [jak ja kurewsko nienawidzę tej nazwy oraz wszystkiego co się z tym wiąże.] zero poczucia jakiegokolwiek przywiązania, tradycji, czy nawet patriotyzmu. i dobrze mi z tym. przynajmniej znam swoje spojrzenie na te tematy, które z palca wyssane nie jest. zdania póki co nie mam zamiaru zmieniać. bo dla tego co jest obecnie... nie watro.

efekty dzisiejszego dnia.

dziś...
bardzo mile spędzony czas. jak zawsze z resztą w tym towarzystwie. czasem potrzeba takich długich spacerów, rozmowy o wszystkim i o niczym, odrobiny zrozumienia. jestem pewna, że o tą znajomość będę dbała jak najdłużej. bo mi zależy. jakby było inaczej zapewne przez te 3 lata kontakt by się urwał.
M. jesteś świetnym artystą. jestem pełna podziwu dla ciebie i twoich prac i będę to powtarzać w nieskończoność :D dziękuję za dziś, za twój czas. no i za lekcje z grafiki komputerowej. bardzo mi się przydadzą.
pogoda dopisała, choć było zbyt słonecznie. i tak. dziś mieliśmy upały. aż sama byłam zdziwiona. ale nie podobają mi się takie przeskoki temperatury. było zbyt ciepło...
pyszne ciasto, opychanie się słodyczami, oglądanie 'dziwnych teledysków'. lubię.
i miło było również zobaczyć F. jakby nie było, od zeszłego konwentu minął rok. tegoroczny chyba nie wypali, ze względu na koncert, który jest bodajże w tym samym terminie. a szkoda... może nadarzy się inna okazja. oby. w końcu wspólne tematy to podstawa, a takowe są.

ujęcia dzisiejszego wieczorno/nocnego spaceru. nie mogłam wytrzymać w domu, który stawał dziś na głowie. niech sobie robią generalne porządki, ale beze mnie. szczególnie jeśli o ubraniach mowa.

zastanawia mnie fakt, jak mocno dążymy do destrukcji. jak bardzo sami pozbawiamy się środków do życia. nowe osiedla, domy, inwestycje, zakłady, budynki... nigdy nie byłam zwolenniczką tez ekologów ale gdy patrzę jak bardzo ludzie niszczą, to co jest nam dane tylko raz, jest mi wstyd za to, że urodziłam się człowiekiem. jesteśmy wstrętnymi pasożytami. w dziejach Ziemi może i nie znaczymy wiele, bo w końcu nasze istnienie to tylko ułamek lat, jakie ma wszechświat ale to dzięki naszym poczynaniom chociażby ta planeta umiera. spacerując dziś zarówno przez pola, las, osiedla mieszkalne znów analizowałam. zawsze tam gdzie pojawiał się człowiek, był też asfalt, kamienie i rozjeżdżone drogi. była masa śmieci i dymu. rasa ludzka to chyba jedno z najgorszych przekleństw jakie pojawiły się w drodze ewolucji. ale i tak zbyt mało osób ma czas aby stanąć i popatrzeć do czego tak naprawdę zmierzamy. bo po co... w końcu trzeba inwestować, kupować, sprzedawać, produkować... handel nakręcają bezmyślni konsumenci. o zgrozo... tych jest statystycznie 75% ludności świata. a potem nagle przyjdzie wielkie przebudzenie. wmiesza się w to polityka, akcje społeczne etc. i znów nic tak naprawdę się nie zrobi. bo po co... to nieopłacalne dla rządów. po co zmieniać coś, co przynosi wystarczające zyski ? tylko podniesiemy jeszcze cenę benzyny i innych produktów... ludzie to ślepe pasożyty. nie widzą że za jakiś czas to wszytko tak po prostu się skończy. ale 'to mnie nie dotyczy, sprawa dotknie dalsze pokolenia' i tak powtarzane jest od kilku stuleci.
jedno jest pewne... zgliszcza i pozostałości po rasie ludzkiej, które pod wpływem czasu obrócą się w proch, będą musiały wyglądać co najmniej 'artystycznie'. na myśl przychodzi mi film "Jestem legendą"... idealne odzwierciedlenie przyszłości. to nie jest science-fiction.

tyle z dzisiejszego 'ja we wszechświecie'.

ok. chodzę do szkoły ! to z nowości. tylko dziś nie byłam bo miałam konkurs chemiczny.
ostatnimi czasy sama się dziwię ilości godzin które spędzam w domu. nie specjalnie oczywiście.
poważne konkursy = przygotowanie
przygotowanie = osłabiona odporność
osłabiona odporność = choroba
choroba = dom/łóżko
i koło się zatacza.
w nauce się nie opuszczam, a nawet niekiedy idzie mi lepiej. przyjemny paradoks.
tyle o szkole i przypuszczeniach innych dotyczących moich 'celowych wagarów'.

dziś... rano mdlałam. nienawidzę tych zawrotów głowy i cieni przed oczami. na konkursie zdarzyło mi się to chyba dwa razy podczas testu teoretycznego. co do konkursu to przygotowana byłam wątpliwie, więc wynik jest jaki jest. nie jest jednak tragicznie. nie nastawiałam się na to poważnie. nie mam już sił po biologii. w zasadzie teraz żyję tak... bezosobowo. muszę poświęcić uwagę przygotowaniu do testów i codziennym sprawom. nie planuję już niczego większego. i tak nie miałabym na to sił.
podobają mi się praktyczne ćwiczenia w laboratorium. bardzo. doświadczenia to świetna sprawa. ubolewam nad tym, że przez brak czasu w szkołach się od nich odchodzi.
+ ciekawym jest spotkać tyle znajomych twarzy po kilku latach. moja nienawiść do tej dziewczyny nie zmalała ani o jeden procent. a ona wgl się nie zmieniła. dalej wygląda na 10/11 lat :D


kawa to cudowny wynalazek natury. przyprawy korzenne również. a w połączeniu...

chyba zaczynam się martwić. może i dziwne w moim przypadku, ale brak znaku życia od osoby, która mimo iż jest mi mało znajoma, a na której mi w jakiś sposób zależy, powoduje u mnie dziwne myśli. albo może po prostu chodzi o czas... nie wiem. nie chcę być nachalna, bo sama tego nienawidzę. ale... to inny przypadek. w to chyba chcę się zaangażować...
no i brakuje mi tych rozmów. to muszę przyznać.

• twitter

nie ma to jak jego posty o robieniu prania o godzinie 3 nad ranem.
+ znalazło się coś o białej bieliźnie i kto tam wie co jeszcze.
i Ruki też spostrzegawczy jest :D.


a co mogę dodać od siebie. Kocham Was. Dziękuję za wszystko.
10 lat. obyście trwali jak najdłużej.

nie rozdrabiam się o dzisiejszym dniu. i tak żyję opisanymi wyżej wydarzeniami. idę odpisywać na zaległe wiadomości.
+ zaczynam przekonywać się do Acid Black Cherry

ha ha ha. co może sprawić, że nawet ja poczuję się jak nic nie znaczący członek 'masy' ? no ciekawe. ostatnimi czasy ludzi traktuję z wielkim dystansem, szkolne oceny to dla mnie nie problem, kąśliwe uwagi puszczam mimu uszu...
a jednak coś jest. bardzo wielkie COŚ. coś co wczoraj sprawiło, że większość mojego świata znów się posypała.
czym jest to coś ?
otóż wynikiem olimpiady biologicznej.
to wcale nie był cios. nie no absolutnie... bo po co się czymś takim przejmować. szczególnie gdy widzi się swoje nazwisko w wąskiej grupie osób, które nie zakwalifikowały się do tytułu laureata. zwłaszcza gdy był to chyba jedyny cel, w kierunku którego włożyłam aż tyle wysiłku...

może i umiem więcej niż 9/10 mojej szkoły razem wzięte. może i zyskałam już 10 dodatkowych punktów do wymarzonej szkoły. może i mam doskonałe podstawy. może i była to tylko forma sprawdzenia. która za dwadzieścia lat będzie miała duże lub żadne znaczenie...
to że jest mi żal, to mało powiedziane.
nienawidzę swojego przerostu ambicji, bo przegrane wyglądają zawsze tak samo.
no tak... chyba nie mam w tym temacie nic więcej do dodania.

słowa "rozumiem, przykro mi." inni mogą sobie wsadzić głęboko w poważanie, bo prawda i tak jest taka, że tylko nieliczne osoby naprawdę rozumieją.
a zrozumienie przychodzi dopiero po przeżyciu czegoś podobnego.

"ale kurde, to był tylko głupi konkurs. nie marudź." --> tyle w temacie dzisiejszych komentarzy.
zresztą o kim jak mówię... o osobach dla których nie ma imprezy bez alkoholu, które nie mają w życiu celów i które mylą pojęcie muzyki z chałturą.

obecnie można rozpoznać u mnie przejawy chyba wszystkich możliwych negatywnych stanów psychicznych.

wczorajszy dzień to chyba jeden z najgorszych jakie kiedykolwiek przeżyłam. o poranku i popołudniu nie wspominam już wcale... dzisiejszy nie jest wcale lepszy. jutrzejszy również nie będzie.




Ale przyznać muszę, że nastrój polepsza mi świadomość, że zespół pięciorga osób dla których jeszcze żyję właśnie obchodzi swoje dziesięciolecie. bo w Japonii mają już 10.03.2012.
zdanie "Kocham Was. Dziękuję za to, że jesteście." chyba w pełni oddaje ogrom sytuacji.
I'M A PROUD SIXTH GUN.

więcej spamu na tumblr + zapewne jutro powstanie tu gigantyczna notka, bo dziś już nie mam sił.

z teraz potrzeba mi albo snu, albo rozmowy z kimś mi bliskim, albo dobrego yaoi. cały dzień czegoś sensownego szukam i nic. i dochodzę do wniosku, iż niektórzy ludzie nie powinni umieszczać swoich wątpliwych twórczości w Internecie, przed wcześniejszym ich niezbetowaniem. bo to aż w oczy kole.
a może sama coś naskrobię teraz...
mam pomysł na dłuższe opowiadanie na podstawie mojego dzisiejszego anu (o zgrozo, nie związanego z j-rock'iem, co więcej Japonią) i krótszego one-shota.
ale i tak skończy się zapewne na śnie.