ha ha ha. co może sprawić, że nawet ja poczuję się jak nic nie znaczący członek 'masy' ? no ciekawe. ostatnimi czasy ludzi traktuję z wielkim dystansem, szkolne oceny to dla mnie nie problem, kąśliwe uwagi puszczam mimu uszu...
a jednak coś jest. bardzo wielkie COŚ. coś co wczoraj sprawiło, że większość mojego świata znów się posypała.
czym jest to coś ?
otóż wynikiem olimpiady biologicznej.
to wcale nie był cios. nie no absolutnie... bo po co się czymś takim przejmować. szczególnie gdy widzi się swoje nazwisko w wąskiej grupie osób, które nie zakwalifikowały się do tytułu laureata. zwłaszcza gdy był to chyba jedyny cel, w kierunku którego włożyłam aż tyle wysiłku...

może i umiem więcej niż 9/10 mojej szkoły razem wzięte. może i zyskałam już 10 dodatkowych punktów do wymarzonej szkoły. może i mam doskonałe podstawy. może i była to tylko forma sprawdzenia. która za dwadzieścia lat będzie miała duże lub żadne znaczenie...
to że jest mi żal, to mało powiedziane.
nienawidzę swojego przerostu ambicji, bo przegrane wyglądają zawsze tak samo.
no tak... chyba nie mam w tym temacie nic więcej do dodania.

słowa "rozumiem, przykro mi." inni mogą sobie wsadzić głęboko w poważanie, bo prawda i tak jest taka, że tylko nieliczne osoby naprawdę rozumieją.
a zrozumienie przychodzi dopiero po przeżyciu czegoś podobnego.

"ale kurde, to był tylko głupi konkurs. nie marudź." --> tyle w temacie dzisiejszych komentarzy.
zresztą o kim jak mówię... o osobach dla których nie ma imprezy bez alkoholu, które nie mają w życiu celów i które mylą pojęcie muzyki z chałturą.

obecnie można rozpoznać u mnie przejawy chyba wszystkich możliwych negatywnych stanów psychicznych.

wczorajszy dzień to chyba jeden z najgorszych jakie kiedykolwiek przeżyłam. o poranku i popołudniu nie wspominam już wcale... dzisiejszy nie jest wcale lepszy. jutrzejszy również nie będzie.




Ale przyznać muszę, że nastrój polepsza mi świadomość, że zespół pięciorga osób dla których jeszcze żyję właśnie obchodzi swoje dziesięciolecie. bo w Japonii mają już 10.03.2012.
zdanie "Kocham Was. Dziękuję za to, że jesteście." chyba w pełni oddaje ogrom sytuacji.
I'M A PROUD SIXTH GUN.

więcej spamu na tumblr + zapewne jutro powstanie tu gigantyczna notka, bo dziś już nie mam sił.

z teraz potrzeba mi albo snu, albo rozmowy z kimś mi bliskim, albo dobrego yaoi. cały dzień czegoś sensownego szukam i nic. i dochodzę do wniosku, iż niektórzy ludzie nie powinni umieszczać swoich wątpliwych twórczości w Internecie, przed wcześniejszym ich niezbetowaniem. bo to aż w oczy kole.
a może sama coś naskrobię teraz...
mam pomysł na dłuższe opowiadanie na podstawie mojego dzisiejszego anu (o zgrozo, nie związanego z j-rock'iem, co więcej Japonią) i krótszego one-shota.
ale i tak skończy się zapewne na śnie.