fakt: mimo iż nauka zawsze jest moim priorytetem to uwielbiam wszystkie dni od niej wolne, a konkretnie dni wolne od szkoły, wszystkich ludzi, wrzasku podczas przerw, durnych docinek, pustych dziewczynek etc.
taaak, ja kocham takie dni jak dziś. cisza przerywana jedynie dźwiękami nut. i żadnego piskliwego głosu nad uchem. raj.

ostatni raz tak długo spałam chyba rok temu... przyjemnie. wreszcie czuję się wypoczęta. brakowało mi tego od dobrych kilku miesięcy. mimo iż zasnęłam po 3 nad ranem, to 12 godzin snu całkowicie mi wystarczyło. no i kawa do tego ♥ czuję, że stres związany ze wszystkim jest mi obecnie odległy. nie chcę myśleć o egzaminach, listach przyjętych do szkół, sprawdzianach których mam xyz po powrocie i całej tej beznadziejności ludzkiej znajdującej się w szkolnych murach. chcę leżeć w łóżku ze słuchawkami w uszach, ciepłym kubkiem herbaty i zamkniętymi oczami. nie widzieć nikogo, kto mi potrzebny nie jest. dlatego nie planuję obecnie żadnych wyjść, wyjazdów, spotkań. może prócz zdjęć. po prostu cierpię na przerost irytacji związanej z ludźmi i ich zachowaniami. niektórzy chyba nie zdają sobie sprawy z własnego zachowania, całkowicie nieadekwatnego do wieku czy też sytuacji. ale to przecież 'ludzie stąd'. czego ja niby oczekuję. to raczej ja jestem dziwna, jak na ich standardy. może i jestem odludkiem społecznym, ale nie przeszkadza mi to specjalnie. wolę być taka jak obecnie, niż być jedną 'stąd'. ale swoją drogą i tak cieszę się że wylądowałam tu, a nie np. w Ck u rodziny. Łódź też by mogła być, ale nie jej obrzeża, więc tamtejsza rodzina też odpada. A tu jest... w miarę. Boże, dajcie mi zamieszkać w Krk lub Poznaniu... Albo wszędzie, byle nie w tak małej mieścince gdzie wszyscy to dosłownie jedna wielka rodzina i każdy każdego zna >.< Zawsze preferowałam miasta. Brakowało by mi tylko miejsc do długich spacerów.

Co do spacerów... deszcz to cudowny twór natury. Wczoraj 3 godzinny wieczorno/nocny spacer po okolicy był wybawieniem. Uwielbiam wędrówki po polach z parasolką w strugach wiosennej ulewy. Mój pies również nie narzeka mimo iż wody nie cierpi. Ale o tym już tu kiedyś było.

Tymczasem szybsze odpisywanie osobom, jest lepsze niż późniejsze nadrabianie zaległości. A i nowe kontakty są miłą sprawą. Siedzę sobie na laście i na zmianę przeglądam zdjęcia do przeróbki, za którą się za chwilę zabiorę. Chwilowe wytchnienie przed maratonem z anime. Wczoraj w nocy znów do tego wróciłam.